14-11-06

Ploegsteert

Als ik ‘s morgens wakker wordt hoor ik de wind en de regen die klettert tegen het raam. Het is guur en koud en miezerig en ik ruik ... pannenkoeken!!!

Gelukkig weet mijn vrouw dat er geen adequater middel bestaat om een kniezende DijleLoper uit bed te krijgen dan versgebakken pannenkoeken.

Met voldoende koolhydraten, om op zijn minst tot in Ploegsteert te geraken, sta ik even later voldaan voor Ruthjes deur en kunnen we de verre reis naar Ploegsteert aanvangen. Het eerste stukje met de wagen. Het tweede, joggend en wandelend tot aan de start. (Er was te weinig parkeergelegenheid in Ploegsteert city, voor de wagens van de 5000 deelnemers).

Aan de inschrijving komen we Achieltje tegen, die nog een plaatsje heeft voor onze T-shirts. We begeven ons naar de start en terwijl, heel in de verte, de last post word gespeeld, speuren we nog even de massa af in de hoop ergens de bandana van Koen te ontwaren, maar hij had zich goed verstopt.

 

Even later worden we op gang geschoten en na een beetje zoeken en vaak op de klok kijken vinden we het 5:25 tempo dat ons naar een tijd onder de 1:55 moet loodsen. Tot mijn grote opluchting kan ik dit tempo redelijk goed volgen, want de benen waren deze week op zijn minst twijfelachtig.

Ook Ruthje kan het tempo goed aan, maar heeft wat last van de maag. Het is niet leuk om hard te lopen als je tegelijkertijd ook nog eens maagpijn moet verdragen. Deze wedstrijd is maar een bonuswedstrijd waarin alles mag en niets moet, dus besluit ze de rest van de afstand af te leggen aan haar marathon tempo. Voor mij is dat ook prima. Doordat er niet voortdurend naar de klok moet gekeken worden en ook wel omdat het plotseling schitterend loopweer is geworden, is het heel relaxed lopen, genieten van het parcours en meegezogen worden met de lopersmassa.

 

Waarschijnlijk had Koen ergens in de verte het woord 'marathon' of 'marathontempo' opgevangen, en het duurt dan ook niet lang of hij heeft ons bijgebeent. Met zijn drieën leggen we de rest van het parcours in hetzelfde aangename tempo af. Het is best wel leuk om samen met deze twee weblogloopcorifeeën van het eerste uur door het Ploegsteertse landschap te schuiven en af en toe een woordje te wisselen. Koen heeft op het einde nog wat last van krampen in de kuit, maar bijt dapper door en ook Ruthje onderdrukt een lichte hongerflauwte. Mijn eigen benen lijken weer wat genezen en voelen beter aan dan gedurende de rest van de week.

Maar schone loopjes duren niet lang (of juist wel), en het duurt dan ook niet lang meer of we bereiken voldaan de finish. Als beloning, of troost omdat het voorbij is, krijgen we aan de aankomst nog een flesje bier en kunnen even later de verre terugreis aanvangen.

19:19 Gepost door DijleLoper in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.