07-08-06

Ik verbaas mezelf

Wedstrijdverslag. Normaal kan ik erg goed mijn eindtijd in een wedstrijd voorspellen, maar wat ik mocht verwachten van een 7k was een beetje een raadsel. Om een goede 7k te lopen moet je in de oncomfortabele zone kunnen lopen en jezelf een beetje pijn kunnen doen. Ik ben nog maar 6 weken aan het lopen en ben geen enkele keer in zuurstofschuld geweeest. Vermits deelnemen de voornaamste ambitie was dacht ik dat ik de wedstrijd het best kon aanpakken als een stevige tempoloop. Ik had op training al een aantal keer het tempo opgedreven tot 10k/u, maar voelde dat dit net iets te hoog lag en de training van de volgende dagen zou hinderen. Op een wedstrijd zou dit geen probleem mogen zijn en moest ik zelfs iets sneller kunnen. Ik begon dan ook te geloven dat 40 minuten niet onhaalbaar zou zijn als alles een beetje meezat op de  dag zelf.

 

Behalve ikzelf waren er nog twee andere athleten, van de familie, die zouden deelnemen in Gierle. Mijn dochter zou aan de 150m meedoen en haar neefje Yanko zou voor de 750m gaan. Om een lange omweg kort te maken :  we raakten nogal laat ter plaatse. Om een paar minuten voor 17u draaide ik de parking op. Mijn vrouw wandelde reeds met de al omgeklede kinderen naar de start en na een striptease/omkleedpartij op de parking zette ik de achtervolging, al lopende, in. De 150m wedstrijd was reeds voorbij, maar de organisator stelde voor het stukje van 150 meter toch nog te lopen en achteraf in te schrijven. Gelukkig maar, want ze had er al lang naar uitgekeken en zelfs voor geoefend. Na de 150m samen met mijn dochter, en ontvangst van de prijzen, spoeden we ons naar de start van de 750m. Terwijl Yanko aan zijn 750m race begint spurt ik naar de inschrijvingstafel.

 

Ik kan eerst niet meer na-inschrijven voor de 150m en 750m. Ik argumenteer dat ze hebben deelgenomen en dat ik graag zou betalen voor de wedstrijd en de prijzen die ze reeds in ontvangst hebben genomen en uiteindelijk lukt het me toch ze ingeschreven te krijgen. Zelf kan ik me enkel nog inschrijven voor de 10 mijl. Ik had mezelf plechtig belooft van hieraan niet deel te nemen, al was dit weer het ideale excuus geweest om het wel te doen. Ik vraag dan maar beleefd of ik eventueel toch zou mogen meelopen met de 7k, desnoods zonder nummer. Uiteraard zou ik wel het inschrijvingsgeld betalen. Uiteindelijk beslist de man achter de tafel, toch nog een nummer uit te schrijven en laat me weten dat de wedstrijd over exact 2 minuten van start gaat. Weer een spurtje dus, dit keer naar de startlijn waar iedereen al klaar staat.

 

Terwijl ik, mijn nummer vastmakent, naar de start loop, hoor nog iemand zeggen “Dijleloper” en daarna “Nee dat zal niet !”. Achteraf bleek dat Ruth te zijn geweest die geroepen had, maar ik dacht dat ik gewoon een gesprek opving. Net op tijd. Of een paar seconden te laat bereik ik de start, want ik moest eerst een paar seconden uitheigen voor ik van start kon gaan. Helaas was ik door al dat gehaast en die korte spurtjes zo opgefokt, dat ik de eerste km liep alsof het de laatste was. Ik rende haast iedereen voorbij, en kreeg de leiders zelf al in zicht, toen mijn verstand het overnam. Na amper een kilometer waren alle reserves al opgebruikt. Die 40 minuten kon ik nu wel vergeten. Vermits het parcours 2 rondjes was besloot ik te proberen het eerste rondje onde de 19 minuten te geraken en daarna uit te joggen. Door me vooral te concentreren op een soepele loopstijl kwam ik het eerste rondje nog redelijk door, maar ik had geen horloge en zag geen klok.

 

Daarna ging het stijl bergaf. Om de paar seconden werd ik voorbijgelopen. De eerste die me voorbijrende was een jonge gazelle, van ik schat een jaar of 9. (Wijsheid komt niet met de jaren). Telkens ik werd voorbijgelopen probeerde ik een paar meter mee te drijven. Zo een dertig passen, en dan moest ik weer afhaken. Als het een beetje bergop ging kon ik maar 20 passen mee. Rond de 5 km was de kaars helemaal uit. Ik probeer zelfs niet meer aan te klampen met de lopers die me nu steeds frequenter voorbijsteken. Telkens er iemand met een rode outfit me voorbijrent vraag ik me af of het een blogger is, maar heb geen adem meer om dat uit te vinden. Nog anderhalve km. Ik probeer me te concentreren op mijn loopstijl. Knieën hoog en hielen blijven optrekken. Schouders proberen te ontspannen. Ik vervloek mezelf. Waarom schakelde ik het tempo niet terug, na 500m, toen ik wist dat ik te snel liep. Mijn tijd zou nu, dacht ik, wel een stuk over de 40 zitten.. Eindelijk komt de finish in zicht. Iemand probeert me nog voorbij te spurten, en dat lukt hem ook. Het is niet mijn gewoonte om spurtjes te verliezen, maar ik kan het niet meer opbrengen.

 

Als ik de tijd zie heb ik het gevoel dat er iets niet klopt. 33:36. Ik weet niet goed wat ik daar mee moet . Ik weet dat dat geen supertijd is, maar het is wel een pak sneller dan wat ik ervan verwachtte. Ik zal er waarschijnlijk nog een tijdje een Kim Gevaert gevoel aan overhouden.

 

Na de aankomst vraag ik de kinderen hoe hun run is geweest. Daarna schuifel ik in de richting van de rode truitjes terwijl ik langzaam op adem probeer te komen. Net als ik voldoende bij positieven ben om op de bloggers af te stappen vertrekken ze naar de start. Na een kleine achtervolging slaag ik er nog in even met Frank aan de praat te geraken. Ik loop nog even mee met de 10 mijl om ook met de anderen een praatje te maken, maar keer toch na een paar meter wijselijk op mijn stappen terug. Op de weide speel ik nog wat voetbal en doe een dutje terwijl de meeste bloggers hun 16 mijl afwerken.

 

We zijn al aan de late kant als we ons naar de heihoeve willen begeven en staken de zoektocht al snel omdat we thuis nog vrienden verwachten voor een spelavond. Een uitgebreidere kennismaking zal voor de volgende keer zijn.

 

Ps: Als ik iets vroeger daar was geweest was ik misschien Bob tegengekomen voor de wedstrijd en misschien in het spoor van Bob wat minder driftig van start gegaan. Wie weet wat er dan had ingezeten van tijd.

 

Ps2: Toen ik de weide verliet heb ik de webbloggersvlag meegenomen die was achtergebleven.  

11:04 Gepost door DijleLoper in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

knap mooie tijd hoor! Jammer dat we je maar efkes gezien hebben :-( maar allé, daarmee weet ik nu toch al hoe je eruitziet, maar volgende keer hoop ik je toch wat langer te zien hoor

Gepost door: Ruthje | 07-08-06

verdikke Dijleloper, ge moet vlak in mijn buurt gelopen hebben ... volgende keer samen over de streep?

Gepost door: bob | 07-08-06

proficiat Proficiat met je prestatie! Nog veel succes en plezier bij en met het lopen!

Gepost door: Carmen | 07-08-06

Spandoek!! Ha Dijleloper! Jij hebt de 'verloren' spandoek meegenomen! Hartstikke goed, want ik was 'm helemaal vergeten en kwam er pas achter toen we in de Heihoeve waren. Zou je 'm willen bewaren....wel 2 keer per dag met 'm praten hoor....dat vindt 'ie prettig...(grapje)
Volgende keer kunnen we uitgebreid met elkaar kennis maken. Tot dan!! groeten uit Driebergen.


Gepost door: Petra | 09-08-06

super Goed gelopen hooor Dijleloper! Tot de volgend weblogloop!

Gepost door: Ronald | 13-08-06

De commentaren zijn gesloten.