10-10-05

Eindhoven kijken

Het liep al een beetje mis op zaterdag, opgestaan met een zware verkoudheid. Ik had echter zoveel te doen zaterdag dat ik er maar weinig aandacht aan kon besteden. Zondag waren we alledrie verkouden. Ik heb er toen nog even aan gedacht Eindhoven af te blazen, maar lopers geven niet snel op. We waren door allerlei beslommeringen nogal aan de late kant. Snel een paar kruispunten noteren en de auto in. Een uurtje later arriveren we in Eindhoven. Heb je het adres van het cafe opgeschreven ? Nee, Jij ? Nee, ook niet. Maar ik weet wel de naam, 'grand cafe', dat is al iets. Afin even later komen we in Eindhoven aan en rijden naar een van de kruispunten. Als we er aanschuiven om over te steken zien we enkele snelle Afrikanen voorbijlopen. Even later kunnen we de auto parkeren en ter plaatse gaan kijken. Na even rondvragen kom ik te weten dat we op het 35km punt zitten.
 
De wedstrijd is nog geen 2 uur bezig, dus dat wordt nog even wachten. Terwijl mijn vrouw nog even een drankje uit de auto gaat halen, passeert Dolf janssens, een heel goede standup. Het wil toch wel lukken ... ik probeer al heel lang uit te leggen wie dat is, ik ben zeker dat als ze hem ziet dat weet wie ik bedoel, en daar is hij dan plots, met zijn blauw geverfde haren en net nu is ze even weg. Ik wist niet eens dat Dolf meeliep, maar dacht me wel te herinneren dat hij de 2:20 eens met 6 seconden had gemist. De eersten zijn dus maar net voorbij. Een beetje hoofdrekenen leert dat Dolf wel wat achter licht op dit schema, was het misschien 2:30, ik zal het eens opzoeken. Nu ik toch afdwaal en het over standup heb, wil ik zeker de Amsterdamse Cindy Pieterse aanbevelen, die we gisterenavond in Bergen Op Zoom zagen. Ze had trouwens een stukje over hardlopen.

Ik reken uit dat de 2u48 lopers hier bijna moeten zijn (rond de 2u20), en denk dat ik Eric caluwaert zie paseren in triathlon-achtige kledij. Ik denk op 2u46 schema, maar weet het niet meer zeker. Ik kan nu uitkijken naar Yoeri en een lange loper. Die lange loper zou dan stefan Boston moeten zijn, veel om mee te werken is dit natuurlijk niet. Maarja, iedereen krijgt een applausje, dus we hebben ze zeker niet overgeslagen, al hebben we ze niet herkent. Mijn dochter heeft er echt lol in, en wil zelfs niet meer weg. Af en toe mag ze even op mijn schouders, maar ze begint zwaar te worden en met haar knalroze poncho, die ze steeds over mijn hoofd trekt zie ik niet veel meer en het aplaus op papa's kaken gaat ook snel vervelen, dan maar weer vanop de grond. Er komt een koppel op me af en de dame vraagt of de marathon 50 km is. Nee, zeg ik, een marathon is 42km 195 meter. Ah, zegt ze, dan is de halve zeker 26 ?. De halve is, euh, 21.
 
Er beginnen steeds meer lopers voorbij te komen en met de loopstijl is het niet goed gesteld. Het zal wel kloppen, dat op het einde van de marathon kleine inefficienties in de loopstijl uitvergroot worden. Wat dit betreft is er trouwens weinig verschil tussen de 3 en de 4uur lopers, enkel de heel snelle lijken er een beetje aan te ontkomen. (Maar dat is waarschijnlijk ook mede waarom ze de eersten zijn). Mijn dochter vraagt nu waarom papa niet meeloopt. Papa kan zover en zolang niet lopen, maar dit gelooft ze niet. Vanwaar kennen we dit ? Ondertussen stromen meer en meer lopers voorbij, meestal geconcentreerd rond een pacing groep.
 
Iets voor de pacinggroup van ik dacht 3:45 denk ik Koen te herkennen, maar ik twijfel. Er zijn de laatste 20 minuten velen gepaseerd die van heel ver voor Koen konden doorgaan, maar eens wat dichterbij toch niet meer. Het is erg moeilijk mensen te herkennen via een klein webfotootje. De kandidaat Koen die nu voorbijstormt lijkt er een beetje op, maar ik kan dat toch niet met zekerheid zeggen hoor. Hij oogt heel fris en iets minder scherp dan de foto, nee ... toch niet. En ik dacht dat Koen makelijks herkenbaar ging zijn. Het is veruit de soepelste tred die ik in lange tijd gezien heb en er zit ook nog snee op. Enkele seconden later steekt een loper schuin de straat over en komt onze richting uit. 'Die Belge joh ... daar', en hij wijst naar de twee lopers die net voor hem paseerden, 'die hebbe nog over, joh, die hebben nog reserve', en hij wijst nog eens, vol verontwaardiging, alsof ik er iets aan kan doen. Hij denkt waarschijnlijk dat ik een Nederlander ben, en één of andere vaderlandse aanmoediging klaarheb. Ik geef nog mee, in mijn beste Eindhovens, dat die 'gozers, over iets meer dan zeuve kilometers het tempo vast wel late zakke'. Meer kan ik ook niet doen.
 
Loper droeg zwarte broek, rode t-shirt (las geen humo, zat niet in trein)... Misschien laten onze voetballers het afweten, maar in andere sporten ...
 
Daarna is het de beurt aan de 4uur groep. Wat toen gebeurde was minder leuk. Enkele minuten erna volgt een loper die, eens voorbij de bevoorrading prompt tegen een lantaarnpaal zitten. Ik denk, oei, dat ziet er niet te best uit, en even later gaat hij liggen. Iemand van de bevoorradingspost heeft het gezien, men is met hem bezig. Ik verlies hem even uit het oog terwijl de 4u15 groep passeert. Daarna zie ik dat hij nog steeds op zijn rug op het koude gras ligt. Niemand kijkt ernaar om. Ik steek de straat over en roep iemand van de vrijwilligers. Hij haalt zijn schouders op en zegt dat hij ook al eens had gekeken maar dat de loper kramp had en wou liggen. Ik zucht diep en probeer hem duidelijk te maken dat hij niet op die koude grond mag blijven liggen, hij haalt zijn schouders op. Iemand anders die langs de kant staat heeft ondertussen een vrijwilliger met meer zin voor initiatief gevonden. Hij geeft een fles Gatorade en overtuigt de loper om naar de EHBO post te gaan, die is vlakbij, een honderdtal meter langs het parcours. De loper geraakt zowaar terug te been. Iemand uit het publiek stapt mee richting EHBO. Ondertussen loopt de 4u30 groep voorbij. Ik zie de rug van iemand met een Marathon van Eindhoven T-shirt en een wit petje. Zou het Ruth geweest zijn ? Ik dacht dat ze van plan was de 4:45 pacer te volgen. Ik bedenk dat de kans groot is dat ik, met men koortsig hoofd, zowat iedereen gemist heb van de bloggers.
 
Ondertussen is de halve ook volledig op gang gekomen. Er komen enkel nog pacing teams van de halve voorbij, maar die lopen midden in de massa. Het is echt een overrompeling. Een lange sliert van duizende lopers. Ik vraag me af of het wel leuk is voor de marathoners, op het einde van je marathon voorbijgelopen en overspoelt te worden door al die  snelle lopers van de halve, of helpt het?. Afin voor het hier te lang wordt, uiteindelijk nadat de 2:10 groep van de halve voorbij is gaan we naar de wagen.
 
Grand café berrys, staat in mijn navigatiesysteem, onder de rubriek cafes, aha. Ik rij een beetje rond en na enkele mindere pogingen slaag ik er toch in met de auto tot op 2,8km van het stationsplein te komen. Waar het Grand cafe, volgens wat ik toen dacht, te vinden zou zijn. Dus na heel veel rondgeloop, gezoek en gevraag, raken we met een hongerige verkouden familie op het stationplein. Een agent weet ons eerst te vertellen dat Berry al lang niet meer de eigenaar is. Nee joh, das ondertussen al wel vier maal overgenomen. Na de opsomming van vorige eigenaars, inclusief periode, duid de man een cafe met groen-witte luifel aan. Het is helemaal geen 'grand café'. Mijn dochter wil elke eetgelegenheid binnen die we paseren en het wordt het boekenrestaurant, heel leuk.
 
In de auto zie ik dat er twee Grand Cafe's zijn, volgende keer beter.

22:28 Gepost door DijleLoper | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

dat was ik! dan heb je me inderdaad gezien hoor. Ik liep mee met de pacers van 4u30 (dat was het traagste pacing team), met Eindhoven T-shirt en wit petje :-) we vroegen ons toch wel af waar je bleef, jammer dat je in het verkeerde café terechtgekomen bent :-( maar wel tof dat je naar Eindhoven bent gekomen om te supporteren!!

Gepost door: Ruthje | 11-10-05

Het beste. Veruit het beste verslag van het dagje Eindhoven! Ik loop graag in Nederland - val ik niet zo op tussen al die andere lange lopers. ;-) Volgende keer doe ik mijn best om ook aan het 35K punt door te komen.

Kriebelde het niet om ook meteen ergens voor een wedstrijd in te schrijven? Als ik ergens bij een loopwedstrijd sta te kijken en supporteren, besterf ik het elke keer van de goesting.

Gepost door: Stefan | 11-10-05

" Papa, waarom loop jij niet meer " Pietere dochter, duidelijk een kenner aan het woord :-)))
By the way : een prima verslag !

Gepost door: frank spencer | 11-10-05

... @Ruthje:

Ik heb U alleen maar langs achter gezien. Mijn vrouw en dochter hebben je wel in volle glorie gezien. tWas eerst een vermoeden, maar na de foto op je verslag is het zeker.

@Stefan

Het kriebelde enkel in keel en longen. Ik voelde me zo ellendig dat zelf lopen, zelfs niet in de gedachten opkwam. Ik denk ook dat de goesting groter was geweest als ik aan pakweg het 15k punt had gestaan ipv aan de 35. Daar zie je dat het een kwestie is van een onuitputtelijke conditie op te bouwen of over een stalen karakter te beschikken.

De middellange termijn goesting is wel serieus aangewakkert. (Fel brandend nu). Ik wou vooral eerst Eindhoven eens met eigen ogen zien vooraleer definitieve ambities beginnen te koesteren.

@Frank
Er is hier inderdaad duidelijk sprake van een spenceriaans trekje. Ik bedoel niet dat pientere (dat heeft ze waarschijnlijk van mij :-), maar dat ongebreidelde geloof in mijn mogelijkheid tot marathon. Ik heb haar dan ook onmiddelijk gevraagt of jij haar had opgestookt, maar dat bleek niet het geval te zijn, ofwel speelde ze het zeer goed. :-)

Gepost door: DijleLoper | 11-10-05

De commentaren zijn gesloten.