13-08-05

25km, h :143, 9,1 km/u, 2u45

Het was een heel mooi loopweertje. Heel zonnig maar zeker niet warm. Ideaal om te lopen, het verbaast me trouwens elke keer hoe mooi het hier is, langs het Dijlepad, zeker als er een beetje zon op staat. Gewoonlijk ga ik, als ik smorgens loop, de deur uit op een koffie, een energy preload drankje en een paar bananen (2 a 3). De bananen zijn over datum, maar iets anders voor ontbijt gaan halen zie ik ook niet zitten, dus vertrek ik op enkel koffie en een preload drankje, dat was misschien een beetje overmoedig, zou later blijken. Het lopen is gaat niet super maar ook niet slecht. Ik moet af en toe eens wat minderen om de pols onder de 140 te houden. Ik zou liever wat sneller gaan, maar het is nog ver en het stoort me een beetje dat ik moet zoeken naar het juiste tempo. Ik concentreer me liever op andere zaken tijdens het lopen. Na iets meer dan een halfuurtje lopen, op een wat dood moment, sluit een andere loper aan. We slaan aan het babbelen en plots vliegen de kilometers voorbij. Het tempo gaat iets omhoog en de pols ook, maar dat geeft niet.
 
De man naast mij heeft 40 jaar loopervaring. Op zijn 14, 15de begint hij met atletiek. Hij is een 800 meter loper en liep ooit in de finale van het Belgische kampioenschap, maar achteraf schakelde hij over naar marathons. Brussel heeft hij een heel aantal keren gelopen. Op zijn 55ste, dat is nu 3 jaar geleden, gaat zijn knie volledig stuk. Hij kan zelfs niet meer stappen. Op scans is niets te zien. Pas nu, drie jaar later, kan hij terug lopen. Sinds de laatste 3 maanden is hij weer bezig. Heel voorzichtig 1 a 2 keer per week. Hij zegt ook nog dat ik dat zeker ooit eens een marathon moet proberen, want dat geeft toch wel voldoening. Ook de wedstrijd, 4 Cimes du pays de Herve, kent hij. Hij raad me aan om een aantal keer ter plaatse te gaan lopen, want het gaat daar constant op en neer. Ook in de marathon van beloeil zou dat zo zijn, (moet ik onthouden).
 
Op mijn 11km punt, waar zijn  auto staat nemen we afscheid, pas 100 meter verder besef ik dat mijn auto ook daar staat en ik moet terug voor een slok water. In plaats van mijn tijd te nemen en voldoende te drinken neem ik gewoon een snelle slok. Ik loop rustig verder en mijn pols zakt weer tot net boven de 140. Lager gaat niet meer. Het samenlopen heeft deugt gedaan en het lijkt wel alsof de training voorbijgevlogen is. Eens voorbij de 20km gebeurt het dan. Mijn pols gaat omhoog, eerst 150, dan bijna 160. Ik voel me niet moe en aan het tempo kan het ook niet liggen. Ademhaling is rustig, benen voelen goed. Ik probeer de pols lager te krijgen, maar niets helpt. Een drietal kilometer verder stokt ineens ook het tempo. Ik heb nog maar 2 kilometer te gaan, en een kwartier geleden liep het nog perfect, maar nu is elke stap een marteling. Ik moet alle mentale vermogens aanspreken om te blijven lopen. Ik heb natuurlijk te weinig gegeten, en te weinig gedronken. Water is eigenlijk niet voldoende. Ik moet ook mineralen enzo aanvullen. Ik ben blij dat ik de afstand ingekort heb tot 25, maar ik heb deze 25 in alle overmoed weer onderschat. Ach, ik zal het nog wel leren.
 
 

13:49 Gepost door DijleLoper | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Mooie tijd hoor Mooie prestatie ... tempo gelijk aan het mijne van vandaag!

Gepost door: Koen | 13-08-05

knap een zeer mooie training waaruit je enkele lessen kan trekken. Het kan de volgende keer alleen nog beter gaan! Knap!

Gepost door: Ruthje | 14-08-05

hele mooie training en 25 km is niet niks, natuurlijk. Als ik meer dan anderhalf uur ga lopen neem ik altijd drank mee, ongeveer een halve liter per uur dat ik ga lopen. Maar dit is natuurlijk iets heel persoonlijks en voor iedere loper zelf uit te zoeken.

Gepost door: bob | 14-08-05

De commentaren zijn gesloten.